Tenniselleboog & Golferselleboog

Bij een tenniselleboog heb je pijn aan de buitenkant van je elleboog, rond het botknobbeltje dat je daar voelt. Daar hechten de spieren aan die je pols en vingers strekken. De pijn neemt toe als je een vuist maakt, je pols achterover buigt of iets optilt.

Een golferselleboog is de minder vaak voorkomende tegenhanger aan de binnenkant, bij de spieren die je pols en vingers buigen. Artsen noemen beide epicondylitis, al wijst weefselonderzoek op een overbelaste pees zonder ontsteking.

Herhaald, krachtig gebruik van pols en hand ligt bij de meeste mensen aan de basis, op je werk, thuis of bij sport. Tennis en golf spelen bij een kleine groep een rol. De klacht komt het meest voor tussen je 40e en 50e en zit meestal in je dominante arm.

We vragen naar je klachten, je werk en je sport. Daarna test je fysiotherapeut of strekken of buigen van je pols tegen weerstand pijn geeft, en drukt op het botknobbeltje. Zonder drukpijn op die plek is een tenniselleboog onwaarschijnlijk.

Een typisch beeld vraagt geen verder onderzoek. Past het beeld minder goed, bijvoorbeeld bij zwelling of tintelingen, dan kijken we verder of verwijzen we je naar je huisarts.

Blijf je arm gebruiken: bewegen met een beetje pijn vertraagt het herstel niet. Neemt de pijn toe, doe dan tijdelijk minder. Draag spullen met gebogen elleboog, met je handpalm naar boven bij een tenniselleboog en naar beneden bij een golferselleboog.

Met oefentherapie bouwt je fysiotherapeut de belasting van je onderarm stap voor stap op, en waar nodig van je schouder. Je oefent thuis, op je werk of in onze gym.

Ongeveer acht op de tien mensen met een tenniselleboog zijn binnen een halfjaar (vrijwel) hersteld, en ten minste negen op de tien binnen een jaar. Ook een golferselleboog gaat bij de meeste mensen binnen een halfjaar over.

Lang bestaande klachten, veel pijn bij de start en een klacht die terugkomt, vertragen het herstel.